Onze moestuin.

Wij hebben een moestuin, heerlijk vind ik dat. Anderhalf jaar geleden in een opwelling ingeschreven en een tuin toegewezen gekregen en vorig jaar ons eerste seizoen.

Toen waren de wensen legio maar hadden we nog ruimte over in de tuin. Nu niet. 

We hebben 1 are (100 vierkante meter) maar we hebben wel plannen voor 2 are...

Ik kijk op het complex ook graag om me heen. Er zijn medelanders die maar 1 of twee gewassen verbouwen. (onze buurman links heeft pepers en ui) Er zijn mensen die alles door elkaar laten groeien. (ah ja, en die zijn dan niet lui maar dat is polycultuur) en dan heb je de mensen die alles netjes in bedden onderbrengen en in rechte lijnen zaaien (check...!)

Dit laatste is heel handig omdat je wisselteelt wil toepassen, zo put je je grond niet uit en voorkom je ziektes. 

Van een buurvrouw heb ik voor mijn verjaardag De eetbare tuin gekregen.

Hierin gaan ze uit van de polycultuur. Ik heb er veel in gebladerd en nu ben ik het maar gaan lezen. Interessant is het zeker. 

Ik ben bij blz 20 (van de 255) maar heb al veel nieuwe dingen gelezen. Nu kan dit al snel omdat ik een groentje ben in de tuin. Zo las ik dat de indianen al 3 gewassen op 1 stuk grond verbouwen, mais, bonen en courgette of pompoen. En de essentie van de polycultuur is dat de eetbare bloemen en planten elkaar versterken.  

Dit opperde ik ook aan meneer D maar die is opgegroeid met een moestuin recht en keurig, daar ging mijn weelderige bloemen en groente tuin.

In onze tuintekening hadden wij geen rekening gehouden met de paksoi. En in tegenstelling tot vorig jaar doet deze het heel goed dit jaar. (de nieuwe koude kas kan daar ook een goede reden voor zijn)

Die koude kas is weer een heel ander verhaal maar ik ben er blij mee.

 

Maar goed de paksoi die doet het dit jaar goed (de rij in het midden met de grootste bladeren) maar daar was eigenlijk geen plek voor. Maar naar meerdere zaden te hebben gepoot bleef de flespompoen stil en .... niks dus. Na rijp beraad besloten we geen pompoen dit jaar en de paksoi (en meloen die we nog gaan krijgen) op dat stukje grond. Wat schetst onze verbazing komt de pompoen alsnog op..... euhhhhhh, de tuin nog maar weer eens rond gekeken en op de plek waar nu nog het restje compost ligt kan op zich wel (maar is niet handig) de pompoen staan.

Mij zinde dat allemaal nog niet. En toen ik gisteravond aan Meneer D het stukje van de indianen voorlas zag ik toch een mooie oplossing voor de door mij zo gewenste pompoen!!! Ja ja, in het maisveld. Die is groot zat. En met het argument dat de mais het heerlijk vind omdat de grond meer vocht vast houd en weet wat er nog meer in het boek stond heb ik het voor elkaar gekregen . De pompoen krijgt een heerlijk plekje, helpt onze fijne mais, toch een stukje polycultuur in onze tuin. Wie weet wat er nog meer volgt. 

 

En dan nu, ik ga snel verder met de dagelijkse dingen. Want een moestuin is heerlijk, ontspannen en toch ook wel veel werk maar na twee weken vakantie lijkt mijn huis ook  rijp voor polycultuur!!! (maar dat schijnt dan weer ook niet de bedoeling te zijn;-))