ladybug & co opperde om van mei een opruimmaand te maken. (zo heb ik het maar gelezen. bij haar staat maanden maar dat is me wat veel....)
Kasten opruimen, projecten afmaken. Spullen verwerken. Ach iedereen kent dit denk ik wel.
Ik doe mee. Heb niet echt veel spullen om op te ruimen maar wel om af te maken. Zo liggen er al enige weken nog twee zakdoekhoesjes te wachten op de laatste naadjes. De stof voor nog een aantal slabbetjes voor rode D ligt ook klaar. Ergens gefrommeld ligt een boerderijstofje waarvan ik een longsleeve wil maken. (rug en voorpand zijn geknipt maar nu die armen nog....) Er ligt nog een stapel verstelwerk.
Dan moet ik voor de zomervakatie nog een twintig tal knikkerzakken en vijftien potloodrollen maken. (kijk dan ruimt de stof wel op).
Nu zul je je afvragen wat moet je in hemelsnaam met twintig knikkerzakken en vijftien potloodrollen. Wel, een aantal van deze knikkerzakken gaan naar juffra toertjes. Zij gebruikt ze om mee te sturen in de schoenendozenactie.
En dan gaan mijn schoonouders (bijna) ieder jaar naar de Oekraine. Afgelopen september ben ik met een schoonzus en mijn schoonmoeder geweest. Wat een ervaring. We hebben daar meiden bezocht die via deze organisatie een aantal weken hebben doorgebracht bij mijn schoonouders. Voor veel van die meiden is mijn schoonmoeder hun mama. Zo bijzonder. De meiden zijn nu allemaal begin twintig en een aantal heeft al een eigen gezin. Bij een aantal meiden is het zo dat ze gaan ouders meer hebben. En als je geen ouders hebt dan is er ook geen huisvesting. Als je een relatie krijgt en gaat trouwen of samenwonen dan ga je bij 1 van de ouders inwonen. Ze wonen in kleine ruimtes waarin ze slapen, eten en leven.
Ook de "gewone" sanitaire voorzieningen zijn er niet.
De WC.
Water halen.
De keuken. (nou ja, tafel en gasfornuis.) Handen wassen moest buiten in een emmer!
We hebben ook een middag geknutseld op een binnenplaats bij een aantal flats. De kinderen zijn niet gewoon dat ze veel aandacht krijgen. Je bent de hele middag kinderen aan het knuffelen en met ze aan het spelen. Heerlijk om ze dat te kunnen geven. (maar na afloop ook een flink portie janken met mijn schoonzus omdat we onze eigen moppies zo misten)
Al met al een onvergetelijke week. En voor de kinderen van de meiden die naar Nederland zijn geweest ga ik dus knikkerzakken en potloodrollen maken. Als mijn schoonouders dan weer gaan hebben ze een leuk kado waar de kinderen veel plezier aan kunnen beleven. (nu nog leren de naam er op maken dan zijn ze helemaal speciaal)
En nu ik toch wat deel over de Oekraine, mochten jullie nog oude borduurpakketen liggen waar je toch niks mee doet. (lijkt me bijna niet mogelijk met alle creatieve volgers, en dan bedoel ik dat jullie er niks mee doen) Dan willen wij ze heel graag hebben. In de Oekraine is het heel gebruikelijk dat mannen en vrouwen borduren in hun spaarzame vrije tijd. Maar wat daar is, is spaarzaam en van een slechte kwaliteit en ook nog eens verschrikkelijk duur. (zeker als je je bedenkt dat een gemiddeld salaris 6 euro per dag is.) Nou ja, mocht je wat hebben, mail me naar dekkersland@gmail.com. Dan stuur ik je mijn adres.
En zo gaan we over van een blog over opruimen naar een situatie wat me aan het hart gaat en waar ik dagen over kan schrijven en vertellen. Dus wie weet, deel ik binnenkort nog wat....
En oja, ik moet natuurlijk ook nog een theemuts maken voor..... De winnaar van de give away. Je kan nog steeds meedoen!!!!
Wat een verhaal. ik heb je een mail gestuurd.
BeantwoordenVerwijderengroeten Cream@
wat een ontzettend aangrijpend en mooi verslagje zeg...... ben er even stil van...
BeantwoordenVerwijderenMooi bericht waar ik toch even bij stil blijf staan... gelukkig zijn met weinig! Wij die alles hebben en nog meer willen. Mooi initiatief om potloodrollen en knikkerzakjes te maken!
BeantwoordenVerwijderenJeetje wat een verhaal... En wat goed van jullie om daar zoveel hulp te bieden!
BeantwoordenVerwijderen