Mooi,

De lapjes of blokjesdekens. In blogland zag je ze al in vele soorten en maten passeren. Mooi vind ik ze. Jaloersmakend mooi bijna. Ik moest er dus ook maar eens 1 zelf maken was mijn plan. Maar eerst moest ik mijn voorraad geknipt werk af hebben. Dat was het plan.

Nou dat plan is misslukt. Ik was op de helft van mijn lijst en toen dacht ik, ja ik moet ook ruimte maken in mijn kast, en als ik de fleecedeken nu eens ga gebruiken dan ruimt dat mooi op. Blijft toch een groot ding!

Meneer D was afgelopen weekend weg. Dus ging ik er afgelopen zaterdagmiddag eens goed voor zitten. De jongens waren leuk aan het spelen en ik lekker aan het knippen en met spelden alle blokjes in een mooi wisselend patroon aan elkaar leggen.

Wat had ik een haast om de jongens op bed te krijgen ;-) Naaimachine, strijkplank en ijzer naar beneden en naaien maar. 7 blokken breed en 10 blokken lang. Wat heb ik gefoeterd toen bleek dat bij de laatste rij mijn garen op was. In een andere kleur verder gegaan. (niemand ziet het toch!) Maar het fleece kon er niet meer onder. Jammer hoor!!!

Afgelopen dinsdagmiddag toen rode D op bed lag en kleine D op school zat heb ik alles netjes aan elkaar gestikt. En nu. Nu ben ik verliefd op een deken. Hij is alleen voor kleine D maar man, wat had ik hem graag zelf gehouden. Rode D vind het blijkbaar ook mooi, die vraagt telkens, mama ik ook de(ken maar dat spreekt hij nog niet uit)

Maar goed, aanschouw het resultaat. En weet er zullen  er nog  velen volgen want dit, dit smaakt naar meer. Veel meer. (is er eigenlijk een max aan het aantal dekens dat je als gezin met goed fatsoen kunt hebben? Nee toch???)