voorjaarsschoonmaak

Huh, nu nog? Ja, ik weet niet wat het is. Mijn hoofd doet vreemde dingen. Ik heb het niet zo op het einde van de zomer. Ja, ieder seizoen heeft zijn mooie dingen. Maar toch, als het buiten leven zich naar binnen verplaatst dan heb ik daar altijd moeite mee. (en dan heb ik het nog niet eens over het feit dat er ineens zes kinderen binnen met de auto's en duplo binnen spelen) De dagen die korter worden, de jassen, lange broeken, laarzen... Ach jullie kennen het vast wel. En altijd heb ik het idee dat mijn huis gekrompen is in de zomer. Muren komen op me af. Kasten zitten te vol. In de moestuin is alles over zijn hoogte punt heen. Ja, we oogsten ons nog steeds een slag in de rondte maar je ziet al het blad minder worden. Bij meneer D borrelt de behoefte al om de indeling voor volgend seizoen vast te leggen. En ik, ik word triest, opvliegerig, somber. Ja, ik heb er last van een winterdepressie. Ik doe het goed  op zon, dus zomer of van die ijskoude winterse dagen met mega veel zon, daar kan ik op leven maar dat bewolkte tussen soort. Mmmm moeilijk vind ik die dagen. En dus had ik ineens zin in schoonmaken en opruimen. Kast leeg, veel weggooien, of aan de kant leggen voor de rommelmarkt of Oekraïne. Ja, wat dat betreft kan ik mijn hele inboedel wel wegdoen, maar daar word mijn bankrekening niet  zo blij van. Maar goed, de eerste kast is goed opgeruimd. Ik heb mezelf een Action en kringloop verbod opgelegd. Het enige waar ik vanaf nu nog naar toe mag is het stoffenspektakel eind deze maand. En tot die tijd, nou dan doe ik het maar met de spullen die ik heb.

Maar ik maak natuurlijk afspraken met mezelf om ze schandalig niet te houden. Dus was ik afgelopen zaterdag op de hip en handgemaakt beurs te vinden om te snuffelen. Heerlijk, al die mensen met hun zelfgemaakte spullen. Leuke ideeën heb ik daar opgedaan. Studio Saartje stond er ook. En daar ging het fout. Heel erg fout. Ik kan namelijk niet langs stofjes langslopen zonder ook wat mee naar huis te nemen. En dan heeft ze zomaar het stofje dat ik al heel lang zocht. Meerdere webwinkels had ik benaderd maar niet te vinden hé! En dan zomaar, echt zomaar ligt het stofje daar. Daar heb ik dus een meter van meegenomen.

(net gewassen, nog niet gestreken)

Ik vind het zo mooi, ik blijf naar het stofje kijken. Natuurlijk nam ik nog andere stofjes mee. Maar die staan even niet op de foto.

Maar nu, loop ik geen stoffenwinkel meer binnen. Ga ik (waarschijnlijk) niet meer naar de markt en kan ik me tot eind deze maand verheugen op het stoffenspektakel!!! 

Nu had ik ook nog die stapel weg te werken stoffen om op te ruimen. (nou ja, ruimte maken voor de te verwachten nieuwe stoffen.)

Ik ben begonnen met... Een etui. (ik moet het toch een keer kunnen)

Dit keer volgens de beschrijving van spiegelstiksels. En weer ging het ergens niet goed. Om dit model moet ik eigenlijk heel erg lachen.

Mooi hé, zo driehoekig. Ik wordt zo niet blij van mezelf. Hoe moeilijk kan het nou zijn om gewoon stap voor stap te doen wat er staat. Maar dat is voor mij blijkbaar toch lastig. Maar goed, gelukkig heb ik stof genoeg. Dus vermoedelijk gaan jullie nog wat schitterende creatieve creaties voorbij zien komen voordat het is tot wat de oorspronkelijke bedoeling is. Maar ach, dat is leuk voor mij voor later, om te zien hoe erg het is geweest.

En nu was het wel weer genoeg mij. Ik ga eens werken, en verder met mijn voorjaarsschoonmaak. Fijne dag verder.